Η Ιωάννα Καρυστιάνη θυμάται τη φίλη της Jytte Jensen

Η Ιωάννα Καρυστιάνη διαβάζει αποσπάσματα από το νέο της μυθιστόρημα "Το φαράγγι"

Η Ιωάννα Καρυστιάνη στο Κόρθι

Η Jytte Jensen δεν θα έρθει ξανά στις Στενιές

Ιωάννα Καρυστιάνη, η Μικρά Αγγλία από τις λέξεις στις εικόνες

Η Λέσχη Ανάγνωσης Γαυρίου ευχαριστεί...

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε πολύ την κα. Καρυστιάνη για το υπέροχο κυριακάτικο πρωινό που χάρισε στα μέλη και τους φίλους της Λέσχης Ανάγνωσης Γαυρίου, με αφορμή το βιβλίο της "Μικρά Αγγλία".

Το βιβλίο "Μικρά Αγγλία".

Το βιβλίο  "Μικρά Αγγλία" πρωτοκυκλοφόρησε την 21η  Απριλίου του 1997 και για το πρώτο μυθιστόρημα της Ιωάννας  Καρυστιάνη οι βιβλιοκριτικοί μίλησαν για Ευριπίδειο μύθο υψηλής ποιότητας, για τα  πέλαγα των χαρακτήρων που είναι μεγαλύτερα των ωκεανών , για την πλούσια χυμώδη γλώσσα που χρησιμοποιεί η συγγραφέας και για ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την Άνδρο σε τόπο της λογοτεχνίας.

Ιωάννα Καρυστιάνη: Πότε ξελογιάστηκα με την Άνδρο

Η Ιωάννα μπροστά στο αρχείο του συμβολαιογραφείου
Τάσου Δημητρίου  όταν έγραφε την Μικρά Αγγλία (1996)

Πότε ξελογιάστηκα με την Άνδρο; Το 1989.
 Χάρις στην Άχλα και στο Πήδημα της Γριάς, δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια παραλίες; Μπα! Καμιά σχέση.
 Τι με συνεπήρε και με συγκλόνισε; Πέντε φωτογραφίες σε έναν τοίχο, οι χαμένοι στα ναυάγια άντρες, οι χαμένες στα πένθη γυναίκες.
Ένιωσα ότι το νησί πάλλεται περήφανα μα σιωπηλά στο σουέλ της ναυτικής περιπέτειας. Γητεύτηκα. Και πήρα την απόφαση να γράψω ένα μυθιστόρημα για τη μακρά απουσία, την απώλεια, την αντοχή, τη μοναξιά των ανδρών στους ωκεανούς, τη μοναξιά των γυναικών που μένουν πίσω στο σπίτι.
 Όταν δούλευα το βιβλίο όχι μόνο δεν μου περνούσε από το μυαλό ότι ίσως κάποτε γίνει ταινία, αλλά ούτε καν ότι θα δημοσιευτεί.

Ιωάννα Καρυστιάνη - Καιρός Σκεπτικός

"Τα Σακιά" βραβεύτηκαν

Η Ιωάννα με τον διευθυντή του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ  Γιάννη Μπασκόζο 

To Βραβείο Μυθιστορήματος  2011 του περιοδικού  ΔΙΑΒΑΖΩ   απονεμήθηκε χθες το απόγευμα στην Ιωάννα Καρυστιάνη για το βιβλίο της «Τα σακιά» (Εκδόσεις Καστανιώτη). Στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς αφού ευχαρίστησε την επιτροπή και τους αναγνώστες η Ιωάννα Καρυστιάνη δήλωσε: «Αγαπώ πάρα πολύ τη λογοτεχνία, τους πεζογράφους και τους ποιητές. Εφέτος έτυχε να έχω διαβάσει πολλά από τις λίστες των υποψηφίων βιβλίων. Είμαι τυχερή που ανήκω σε αυτή τη μεγάλη οικογένεια. Οι νέοι συγγραφείς έχουν μπει τα τελευταία χρόνια στα λογοτεχνικά πράγματα με πένα στοιβαρή και αιχμηρή, σήμερα όμως αισθάνομαι ότι δύσκολα μπορώ να ευχαριστήσω τον υπουργό Πολιτισμού, ο οποίος αποφεύγει να συναντήσει τους εκπροσώπους των συγγραφέων εδώ και πάνω από έναν χρόνο. Απόψε γιορτάσαμε μόνοι μας».
Τα υπόλοιπα  βραβεία

Βίντεο:
Η Ιωάννα Καρυστιάνη διαβάζει "Τα σακιά"

Η Άνδρος της Ιωάννας Καρυστιάνη

Η Άνδρος που έχω στο νου μου δεν θα πάψει ποτέ να είναι όμορφη, περήφανη ανθρώπινη.
Αναγνωρίζω παντού ίχνη από παλιές ναυτικές ιστορίες μόχθου στα πέρατα των ωκεανών.
Στέκομαι σε πρόσωπα σημαδεμένα από την μακρόχρονη μοναξιά. Σε περιπλανήσεις σε απόμακρους χωματόδρομους ,γυμνές πλαγιές και κατάφυτες ρεματιές πέφτω πάνω σε ερειπωμένα κελιά, νερόμυλους και ξωκλήσια, μικρά πέτρινα κτίσματα ατόφιας ομορφιάς ,σύνεσης και ταπεινοφροσύνης που καθαρίζουν το πληγωμένο μάτι από τις μπατάλικες βίλλες - κάστρα του νεοπλουτισμού και της επίδειξης.
Την Άνδρο κρατούν όρθια στην καρδιά μου οι ταπεινοί γέροντες στα χωριά ,οι ίδιοι μνημεία σεβασμού και απαντοχής και κάποιοι φίλοι που ζουν εδώ ολοχρονίς και αντί να κυνηγούν νταμάχικα το περίσσιο χρήμα, φροντίζουν τις πάπιες στο Παραπόρτι ,αγωνίζονται για το περιβάλλον, μετέχουν σε τοπικούς συλλόγους που πασχίζουν να βαστήξουν ζωντανά τα χωριά τους , οργανώνουν κινηματογραφικές προβολές ,ανεβάζουν θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, γενναιόδωρες χειρονομίες θέρμης στους κρύους χειμώνες.

Αυτόν τον Αύγουστο ,όπως πάντα, μπάνια στα Γυάλια, ρακιά με την παρέα, διάβασμα στη στενιώτικη βεράντα, κουβέντες με ντόπιους και επισκέπτες στις πλατείες και στα στενάκια.

Ακόμα και όταν έλεγα ευχές για γάμους και βαφτίσια και συγχαρητήρια για κάποια ωραία πανηγύρια ,ακόμα και όταν επιχειρούσα να μεταφέρω τον ενθουσιασμό μου για τα γιασεμιά που στεφανώνουντις αυλές ,με έκοβαν και στη συζήτηση ορμούσαν και επιβάλλονταν οι ανοιχτοί οχετοί , η ανυπόφορη οσμή, τα σμήνη από κουνούπια και μύγες.

Πραγματικά κάπως έτσι ήταν όλες μα όλες οι συναντήσεις του φετινού καλοκαιριού.

Χρόνια πολλά για τον Δεκαπενταύγουστο, τι κάνετε, πως είστε, πως βλέπετε την οικονομική κρίση και ατάκα η οργή για τους βόθρους και τους σωρούς των σκουπιδιών.

Πλησιάζουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές. Θα γίνουν πάλι ομιλίες, θα ακουστούν μεγαλεπήβολα σχέδια.

Η καθαριότητα πρέπει να γίνει θέμα τιμής για όλους τους υποψήφιους , για όλους τους κατοίκους του νησιού, μόνιμους και εποχικούς. Η μέριμνα για τη δημόσια υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να μας βρει όλους ενωμένους και πρόθυμους να κινηθούμε γρήγορα και σωστά.

Ήπειρος και Δυτική Μακεδονία, οι φτωχότερες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν κωμοπόλεις ,χωριά και εξοχικούς δρόμουςπου αστράφτουν από πάστρα, σημάδι πραγματικού πολιτισμού της καθημερινότητας.

Η σύγκριση είναι ντροπή για το νησί των εφοπλιστών, των μουσείων και των γκαλά.

                                                                                                      Ιωάννα Καρυστιάνη

                                                                                                        Αύγουστος 2010

Η Ιωάννα Καρυστιάνη διαβάζει "Τα σακιά"

Η Ιωάννα Καρυστιάνη στο σπίτι της, στην Άνδρο, μιλάει για "Τα σακιά", το μυθιστόρημα που μόλις τελείωσε και διαβάζει ένα μικρό απόσπασμα.

Η Ιωάννα Καρυστιάνη γράφει για την κληρονομιά του πάτου

Κάθε τρεις και δύο πολυπληθείς, πολυδάπανες και πολυδιαφημισμένες παγκόσμιες συναντήσεις για τα μεγάλα προβλήματα, τα δράματα και τις τραγωδίες της εποχής.

Δεκάδες χιλιάδες πολιτικοί, διπλωμάτες, ειδικοί απεσταλμένοι και ειδικοί επιστήμονες πληρώνονται καλά και ξοδεύουν πολλά σε πηγαινέλα, σε δείπνα, σε φανερές τελετές και μυστικές μεθοδεύσεις και σε λογιώ-λογιώ καμπάνιες, προετοιμάζοντας για καιρό αυτό που προκύπτει τελικά, άλλη μια μεγάλη νίκη της αγοράς, άλλη μια ήττα της ζωής.
Από πότε έχει ο κόσμος να νιώσει ανακούφιση να πάρει μια μεγάλη ανάσα με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στα διάφορα G, τα 7, τα 8, τα 20, τα 77, τις γενικές συνελεύσεις του ΟΗΕ και τις παγκόσμιες διασκέψεις;
 Η φωνή των φτωχών χωρών που πληρώνουν τα σπασμένα της ανάπτυξης των πλουσίων με πολέμους, νεκρούς, μόλυνση, επιδημίες, πρόσφυγες και μετανάστες δεν μετράει.
Οι μελέτες και οι προειδοποιήσεις των μη «ενσωματωμένων» επιστημόνων και των ανεξάρτητων ερευνητών δεν πιάνουν τόπο.
Οι χρυσοπληρωμένοι, γερασμένοι και κηδεμονευόμενοι διεθνείς οργανισμοί δεν τολμούν να επιβάλουν κυρώσεις στους ισχυρούς όταν ξεκινούν πολέμους για να κλέψουν ξένο πετρέλαιο και ξένους πόρους, όταν υποκινούν και χρηματοδοτούν πραξικοπήματα, όταν αρνούνται να συμμορφωθούν με πρωτόκολλα για την προστασία του Περιβάλλοντος.
Στην Κοπεγχάγη οι 192 χώρες πήραν μέρος όχι σε Διάσκεψη Κορυφής, αλλά πάτου. Τα ένα δυο βηματάκια ήταν το γνωστό φύλλο συκής που όμως δεν ξεγελάει πια. Ο κόσμος βλέπει τους πλέον «αρμόδιους», ένα σωρό μεγαλόσχημους, σταρ της πολιτικής, καμένους σε απανωτές αποτυχίες και φούσκες, στην κρίσιμη στιγμή να στέκονται σούζα μπροστά στις πολυεθνικές και στις τράπεζες.
Το πάνω χέρι στα πράγματα έχουν οι γενιές που κλείνουν τον βιολογικό τους κύκλο και παίρνουν στον λαιμό τους τις επόμενες.
Οι νέοι λοιπόν θα αποδεχτούν ότι δεν θα προλάβουν μάλλον να πεθάνουν στον καιρό τους από φυσικό θάνατο;
Θα υποταχθούν στον μοιραίο τελικά ρόλο του καταναλωτή και όσο πάει; Θα κάτσουν φρόνιμοι να περιμένουν πότε θα δεήσει η διεθνής κοινότητα να φτιάξει νέα θεσμικά και πραγματικά αδέσμευτα όργανα αποφάσεων;
Θα χουχουλιάζουν μπροστά στην τηλεόραση που παίζει το μπαρουτοκαπνισμένο Νομπέλ Ειρήνης;
Θα μαζοχίζονται με ταινίες καταστροφής, παγετώνες που λιώνουν, πόλεις που πνίγονται και μυριάδες ανθρωποθυσίες στον βωμό των υπερκερδών;
Θα τη βγάζουν απλώς μπροστά στον υπολογιστή, παρακολουθώντας τι καταφέρνει με τα ωραία δάση της μια μακρινή Κόστα Ρίκα;
Θα αρκούνται σε κόσμιες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας μπροστά σε κοινοβούλια και πρεσβείες, που το σύστημα τείνει να τις απορροφά και να τις ξεπερνάει;
Νομίζω πως η ανάγκη, τα τρομακτικά αδιέξοδα και το άγριο και κατ' εξακολούθησιν δούλεμα θα τους στρέψουν στην οργή. Και, εάν καταντήσαμε να τρέμουμε μόνο την ύφεση στις αγορές και όχι την ύφεση στον πολιτισμό, στην αλληλεγγύη και στην ανθρωπιά, ίσως τελικά να είναι η μόνη ελπίδα.
(από το ΟΙΚΟ της Καθημερινής)

Πολύ αργά

Ένα σκίτσο

Δοκιμές χωρίς λόγια

Από μια παλιά συνέντευξη της Ιωάννας Καρυστιάνη στους μαθητές του 6ου γυμνάσιου Σερρών: Από μικρή ονειρευόμουν ότι θα δίνω μάχες με χαρτιά και με λέξεις. Ήρθε όμως έτσι η ζωή που δεν κατάφερα να το πραγματοποιήσω σε μια ποιο λογική ηλικία, να αρχίσω να γράφω νεότερη, έτσι που σήμερα στις αποσκευές μου να έχω περισσότερα βιβλία.
Καλά ή κακά βιβλία, μπορεί να μην έχει σημασία, αλλά να έχω βγάλει από πάνω μου, από το μυαλό μου και την ψυχή μου περισσότερες ιστορίες.
Είχαμε στη διάρκεια της δικτατορίας με τους συμφοιτητές μου πολιτική δράση, που μας έστειλε να σκεφτόμαστε άλλα πράγματα και να προσανατολιζόμαστε σε άλλους αγώνες. Δεν έμπαινε τότε θέμα να έχω χρόνο για να γράψω ή να δοκιμάσω αυτό που ήθελα. Αργότερα ασχολήθηκα επαγγελματικά με το σκίτσο. Έκανα σκίτσα στο περιοδικό Τέταρτο όταν ήταν διευθυντής του ο Μάνος Χατζιδάκης, στο περιοδικό Εικόνες, στην εφημερίδα Ριζοσπάστης στο περιοδικό Ένα, στη Γυναίκα , στη Βαβέλ και σε ξένες εφημερίδες. Νομίζω πως το σκίτσο ήτανε μια δοκιμή του χεριού μου. Κρατούσα ένα μαύρο μπίκ ή ένα ραπιτογράφο και πάνω σε λευκό χαρτί δοκίμαζα το χέρι μου. Έκανα σκίτσα χωρίς λόγια, μέχρι που αποφάσισα ότι εγώ θέλω να γράφω λόγια, να γράφω λέξεις, και σε μεγάλη ηλικία είπα: ”Ιωάννα η ζωή είναι μια φορά, δεν είναι πρόβα τώρα, να το κάνεις την επόμενη φορά που θα έρθεις, ξεκίνα” και έτσι άρχισα να γράφω. Άλλοι ξεκινούν ακόμα αργότερα από μένα. Έτσι είναι η ζωή. Όποτε μπορεί ο καθένας.
Τα σκίτσα της ΙΩΑΝΝΑΣ συγκεντρώθηκαν σε δύο βιβλία :
Με γκρι και γκρίζο (1986) ,Ένα σκίτσο στο τσεπάκι (1988) Εκδόσεις ΑΙΟΛΟΣΦωτογραφία του 1996 στους Αγίους Θεοδώρους του νεκροταφείου της Χώρας,όταν τελείωνε Η ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ,